| تصویر تو را ساده تر از ماه کشیدم | زیبا و فریبنده و دلخواه کشیدم |
| پیراهنی از مه چو عروسی به سراپا | یک حوری خوش چهره به همراه کشیدم |
| پروانه به گیسوی تو سنجاق نمودم | بر گردن تو سکه اللّه کشیدم |
| چشمان تو را مثل دوبیتی نه قصیده | خوش حالت و پر معنی کوتاه کشیدم |
| خالی من اگر زیر لبت نقش نمودم | با میل دلم بوده که ناگاه کشیدم |
| در پیش رَهَت با سبدی از گل احساس | یک سائل عاشق به گذرگاه کشیدم |
| گر زلف تو بیرون ز حجاب است ببخشا | خود نیز چنین صحنه به اکراه کشیدم |
| گیسوی سرازیر تو را بر سر شانه | آویخته در پیچ و خم راه کشیدم |
| بر بوم دلم نقش تو کامل شد و آنگه | بنشستم و از سینه تو را آه کشیدم |