| Label 1 | Label 2 |
|---|---|
| تو به اندازه صد چشمه صداقت داری | شبنمی، با گل و آیینه رقابت داری |
| تو به قدر همه گلهای بنفشه لب جوی | سر به بالین حیا بُرده، نجابت داری |
| با تبالودهترین گل که شقایق نامند | نازنینم ز دل خسته حکایت داری |
| ای صمیمانهترین عاطفه در عمق نگاه | مثل مهتاب شب عشق، اصالت داری |
| ای تبسم، مگر از جنس شرابی و گلی | که به سرمستی این دلشده عادت داری |
| پسرم، وسعت بارانی صحرای دلم | ریزش روشن نوری، چه لطافت داری |
| من به بالای تو ای سرو، صلیب آویزم | تو در آغوش امیدت سر راحت داری |
| بیوفایان همه رفتند و تو ماندی ببرم | با من ای دوست مگر رسم رفاقت داری؟ |